Waarom zelfstandige mensen soms de meeste moeite hebben met intimiteit.
“Is dit wel de juiste partner voor mij?” vroeg een vrouw zich af tijdens de eerste sessie. We noemen haar voor het gemak even Eva.
En deze vraag hield haar al maanden bezig.
Niet omdat haar partner niet lief was.
Of omdat ze ruzie hadden.
Maar omdat vertrouwen op iemand anders diep van binnen te spannend voelde.
“Ik loop altijd weg als het te dichtbij komt,” vertelde Eva me.
“Liever stel ik mezelf teleur dan dat ik durf te leunen op iemand die er misschien niet voor me kan zijn.”
Er alleen voor staan kende ze al heel lang.
Dat voelde veiliger dan het risico op teleurstelling.
Heel zelfstandig zijn gaf haar een sterk gevoel.
En op andere gebieden -zoals werk- bracht het haar veel goeds.
Maar in haar relatie zorgde het voor uitdagingen.
Eva herkende dit bij zichzelf:
– Zich niet helemaal kunnen openstellen
– Kritisch zijn naar zichzelf en haar partner als iets niet goed ging
– Hele hoge eisen stellen (“want als ik het niet alleen kan, wie dan?”)
– Zich terugtrekken of heel hard werken als ze stress ervaarde
En haar partner?
Die zocht juist steeds contact.
Voelde zich ontevreden en eenzaam omdat hij haar emotioneel niet kon bereiken.
Haar hart niet kon bereiken.
Intimiteit, begrip en verbinding namen langzaam af.
En daarom hadden ze de stap genomen er hulp bij te zoeken.
?
Eva leerde dat het anders kon.
Ze ontdekte dat vertrouwen geen alles-of-niets keuze is.
Dat je kunt leren om kwetsbaar te zijn en hoe je dan toch veilig bent.
Om samen te zijn zonder je zelfstandigheid kwijt te raken.
“Voor het eerst in mijn leven voel ik me veilig genoeg om echt gezien te worden,” zei ze na ons traject.
Herken je jezelf in Eva’s verhaal?
Voel je welkom om een vrijblijvende call te plannen.
Dan kijk ik graag met je mee wat er bij jou speelt.
